8 Mart 2010 Pazartesi

TÜM BETİMLEMELER SENSİN...


Yağmur,tişörtüne sinmiş oturuyor orada bir yerde.
Gözlerinde yelkenlimi yüzdürüyor gibiyim.
Rüzgâr yemiş saçlarım savruluyor sağa sola.
Masal anlatışını dinlerken uyuyan bir güzel gibiyim.
Sarı sisin içerisindeki melekler gibisin öylesine içten ve aslında biraz şaşkın.
Aşkı yeni bulmuş yeni yetmeler gibiyiz İstiklâl caddesi'nde.
Gecenin içerisindeki tek yıldız gibisin o denli parlak, sade ve eşsiz.
Pamuk yüzündeki ifadeleri çözmeye çalışırken aradığım anlamlı tek cümlesin.
Ayalarında bir yaşanmışlık ve yorgunluk.
Naftalin kokulu fahişenin kimliksizliğini örtmüş akşam üstleri gibisin.
Hatalarım,korkularım,yapamadıklarım,Keşke'lerim hepsi söndü.
Umut mumları gibisin öylesine titrek ve çevresine ışık veren.
Ve aslında tüm betimlemeler sensin,sonu yok bu şiirin ve senliliğimin.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder